گفتم : فدايت شوم چه چيزى است كه در بارهء آن از ايشان جويا ميشوند ، كدام يك از آنان از ديگرى پرسش ميكنند ، آيا آن ملائكه‌اى كه حافظ بر - موجودات هستند سؤال مينمايند يا آنهائى كه موكل بحائر امام حسين ميباشند ؟ فرمود : ملائكهء حائر حسين از آنان پرسش ميكنند . زيرا ملائكهء حائر از حائر دور نمىشوند . ولى ملائكه‌اى كه حافظ بر موجودات هستند نزول و صعود مينمايند . گفتم : چه موضوعى را از او جويا ميشوند ؟ فرمود : هر گاه آنان عروج ميكنند به اسماعيل كه ملك هواء است بر ميخورند و چه بسا مىشود كه : پيامبر خدا ، فاطمه ، حسن ، حسين ، و امامانى را كه گذشته‌اند نزد اسماعيل مىبينند . سپس آن بزرگواران از ملائكه راجع بموضوعاتى و از افرادى كه از شما به زيارت امام حسين حاضر شده‌ايد جويا ميشوند و ميفرمايند : آنان را بدعاى خود بشارت دهيد . ملائكهء حافظين ميگويند : چگونه ما به ايشان بشارت دهيم در صورتى كه آنان سخن ما را نمىشنوند ! ميفرمايند : براى ايشان بركت بخواهيد و دعاى خير كنيد . اين بشارتى است كه از طرف ما براى ايشان است . هنگامى كه آنان بر ميگردند زوار امام حسين را بوسيله بال‌هاى خود محفوظ ميدارند تا مكان شما را احساس نمايند و ما آنان را بخدائى مىسپاريم كه امانت‌هاى او ضايع نميشوند . اگر مردم بدانند چه خيرى در زيارت امام حسين مىباشد با شمشير براى زيارت حسين با يك ديگر قتال ميكنند و اموال خود را براى تشرف به زيارت امام حسين ميفروشند . فاطمهء اطهر در حالى به زائران امام حسين نظر مىكند كه تعداد : هزار پيغمبر ، هزار صدّيق ، هزار شهيد و هزار هزار ملائكه كروبين با آن بانو هستند و او را در گريه كردن يارى مينمايند . فاطمهء زهراء ناله و فريادى مىزند كه كليهء ملائكهء آسمانها به علت نالهء آن بانو گريان ميشوند . حضرت زهراى اطهر آرام نمىشود تا اينكه پيامبر خدا مىآيد و به وى ميفرمايد : اى دخترم ! تو كليهء ملائكهء آسمانها را گريان نمودى و آنان را از تقديس